Sol yanımızda ki sessizlik

Yüreğimiz titriyor sevgilim, 
Sanki bütün cümleler tükendi konuşamaz olduk...
Ne bir selâm ne de bir haber
Sustuk!
Sessizlik çöktü sol yanımıza...
Kalemini kırdın,sustun herkese
Bundan sonra ne içten yazılmış bir kelâm
Ne de benden bir haber duyacaksın
Biliyorum ki yüreğndekileri yazamayacak kadar kırgınsın
Bu olanlardan sonra gitmek o kadarda zor değilmiş diyeceksin
Ben de yazamadığın satırların esiri olmayacağım artık
En azından seni düşünmeyeceğim
Hızla büyüyen bir sarmaşık gibi
Suskunluklar sarmayacak beni gece yarılarında
Uykularımı bölmeyeceğim zamanın durduğu saatlerde
Sustuk!
Yarım kalan kelimeleri parçalara ayırdık
Korkma! Tamamlamam...
Suskunluğunu bozmak istemem
İstemem artık gözyaşlarının tenini yakmasını
Bunca zamandır bildiğim
Ama olmaz dediğim gibi gururunla tutuklayıp,
Yalnızlığınla hapsedecekler seni
Seni seninle bırakacaklar
Her zaman ki gibi
Duygularının sesi kısılacak
Ne yazacak ne de konuşacaksın
Gitmekle kalmak arasında
Yorgun düşecek gözlerin
Sakın konuşma
Suskunluğunu bozma
Hoşçakal demenin tam zamanı
Sen orada Ben burada
Mesafeleri unutacağız
Özlemekmiş sevmekmiş,
Onlarda ne ki.
Eğer varsa
Duygularımızı da unutacahız
Hissizleşeceğiz....can...

behrem...