Ey gönlümdeki aşkın mimarı sendendir her şey benden değil

Ey gönlümdeki aşkın mimar!!ı Sendendir her şey, benden değil...Aşk, hayata ve insanlara karşı olan duygularımı ne kadar değiştirmiş...Ne kadar da değişmiş o ilk günlerde ki olmazlarım, yerini tatlı bir acıya bırakmış... Masalım olmuş o tanımadığım insanlar ve onların dediği her kelime...Bana karşı yaptıkları iyi güzel her şey, ufak bir gülümseme, ağlayış masalıma masal katmış...Başlarda olan  karekterler zamanla silinmişler... Hatırladığım bir kaç kelimeleri var yüreğim de iz bırakan... Bazen de unuttummu dediğim kelimeler var...Düşününce zaten, hiç unutmamışım ki hem nasıl unutabilirim! Bu kelimeler benim masalımın ana cümlesiydi, ''aşkla kal''...Tekrar görüşme ama nasıl görüşme aşkla, sevgiyle...
Can böyle acırmış şimdi anladım...Son dediğim her şeyin başlangıcıymış bunu zamanla öğrendim...Benim masalım görmediğim kapıların ardında ki aşk değil...Görmediğim kapıların ardında ki masal gerçekten beni aşar...Şimdilerde bunu anladım....O gün çok düşündüm...Yağmur yağıyordu ıslanmıştım şimdi farkettim,  o anda bana yağmıyordu ki etrafımadakilere yağıyordu...Sırılsıklam olmuştum ama etrafımdakiler gibi bir ıslaklık değildi bedenimdeki, vücudumda ki her bir zerrem titremekteydi...Çünkü bütün zerrelerim sen, bütün yakarışlarım onaydı...
Yanımda sadece '' sen '' ve '' o '' vardı...

can...

behrem...